دکتر احمد کیاست پور عضو هیئت مؤسس انجمن نجوم ایران، پیشکسوت برجسته ی نجوم، اپتیک و لیزر درگذشت

0

دکتر احمد کیاست‌پور پیشكسوت برجستۀ عرصۀ نجوم، اپتيك و ليزر و چهرۀ شناخته‌شدۀ جهاني بود.
دکتر احمد کیاست‌پور، استادِ تمام و عضو هیات علمی بازنشسته دانشگاه اصفهان و از چهره‌های شاخص و افتخارآفرین ایران در عرصه‌های مختلف علمی بود که بر اثر بیماری در اصفهان درگذشت.
از جمله سوابق اجرایی این چهره جهانی می‌توان به تاسیس و مدیریت رصدخانه و آسمان‌نمای Gruber-Kneedler در دانشگاه کتستون پنسیلوانیای آمریکا، استاد دانشگاه در دانشگاه‌های جرج توون، واشنگتن‌دی‌سی، کاتستون و پنسلوانیای آمریکا و مدیر گروه فیزیک دانشگاه اصفهان اشاره کرد.
بخشی از زندگی استاد فرهيخته مرحوم دکتر احمد کياست پور به شرح زیر است:
هفتم خرداد ۱۳۱۲ در اصفهان متولد شد. وقتی به سن دبستان رسید، پدرش در خدمت سربازي بود و مدرسه رفتن وي دستخوش تصميم‌گيري‌هاي خانواده شد و به مدرسه فرستاده نشد. با اين حال بعدها به تحصيل نزد پدر و به گونۀ خودآموز به سوادآموزي پرداخت و در ۱۷ سالگی وارد مکتب تک‌اطاقه شد و دو سال بعد در سال ۱۳۳۱ ششم ابتدایی را به‌طور متفرقه امتحان داد و هر يک از دوره‌هاي سيکل اول و دوم دبيرستان را در يك سال در آموزشگاه شبانۀ فروغ، به پايان رساند و به‌طور متفرقه و سراسري با موفقيت امتحان داد. سال پاياني دبيرستان را در نخستين سال گشايش دبيرستان شيخ‌زاده هراتي سال ۱۳۳۴ در رشتۀ ریاضی گذراند. در شهريور همان سال در کنکور دانشگاه تهران در رشتۀ فيزيك پذيرفته شد و زير نظر استاداني چون دكتر كمال‌الدين جناب، دكتر محمود حسابي و دكتر اصغر آزاد و ديگران دورۀ سه سالۀ كارشناسي را گذراندو در خرداد ماه ۱۳۳۷ فارغ‌التحصیل شد. چند ماه قبل از فراغت از تحصیل، در مؤسسۀ ژئوفيزيک دانشگاه تهران به‌عنوان کارمند فني به‌طور پيماني استخدام و مسئوليت بخش ژئومغناطيس آن مؤسسه را عهده‌دار شد.
از گروه نجوم و رصدخانۀ دانشگاه جرج‌توون Georgetown University Astronomy Department and Georgetown College Observatory در واشنگتن دی.سی بورس تحصيلي همراه با کمک هزينۀ تحصيلي دريافت كرد و در مهرماه ۱۳۳۸ در آن دانشگاه مشغول تحصیل و تحقیق شد. کمک‌هزينۀ تحصيلي به‌عنوان دستيار تحقيقاتي هر سال از پروژه‌هاي تحقيقاتي NASA و NSF در زمینه‌های مختلف نجومي تأمين مي‌شد.
پس از گذراندن دروس کارشناسی ارشد فیزيک و اختر فيزيك، در آزمون سرنوشت‌ساز جامع شركت كرد و از موفقيت بالايي برخوردار و به‌همين دليل مستقيماً كانديداي درجۀ دكتري شد.
تحقیقات ایشان بيشتر در زمينه بينایی‌سنجي نجومي سيارات و خورشيد بود و پايان‌نامۀ خود را نيز در مورد خط‌هاي بينایي ضعيف در طيف خورشيد انجام دادو در خرداد ماه ۱۳۴۳ از آن دفاع کرد.
بازگشت وی به ایران پس از دريافت دکتري در اخترفيزيک خورشيد، به علت فعاليت‌هاي سياسي با اشكال روبه‌رو شد و در دانشگاه جرج توون به‌عنوان وابستۀ تحقيقاتي (Research Associate) و مربی به مدت دو سال مشغول تحقیقات فوق دکتري و تدريس شد. در سال ۱۳۴۵ در دانشگاه کاتستون(Kutztown University)از مجموعه دانشگاه‌های ایالتي پنسيلوانيا که به دنبال متخصص براي راه‌اندازي مرکز تحقيقات ستاره‌شناسي و ايجاد رصدخانه و پلانتاريم بود، استخدام شد. در سال ۱۳۴۷ با توجه به سابقۀ دانشگاهی در دانشگاه جرج توون، دانشیار شد. در اين زمان رصدخانه و پلانتاريم دانشگاه را تأسيس و دورۀ کارشناسي نجوم را راه‌اندازي کرد. اين رصدخانه ۴۲ سانتی متری بعدها در تحقيقات ستاره‌‌هاي دوتايي زيادي مؤثر واقع شد. بالاخره در سال ۱۳۵۲ به درجۀ استادی نایل شد.
هدف وی در تمام دوران تحصیل و تدريس و تحقيق، ترويج علم نجوم و کسب تجربه در نجوم رصدي بوده است تا بتواند در گسترش اين علم و تأسيس رصدخانه در ايران سهمي داشته باشد. در سال ۱۳۵۳ به دعوت ریاست محترم دانشگاه اصفهان به میهن بازگشت و در تاريخ ۱۶/۴/۱۳۵۳ با پایۀ یک استادي در استخدام دانشگاه اصفهان درآمد.
استادیاری در دانشگاه‌هاي جرج توون، واشنگتن‌دي‌سي و کاتستون، پنسلوانيا آمريکا ۱۳۴۷-۱۳۴۳؛ دانشیاری در دانشگاه کاتستون، پنسيلوانيا، آمريکا ۱۳۵۲-۱۳۴۷؛ استادی در کاتستون، پنسیلوانيا از ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۳ و از ۱۳۵۳ تا کنون در دانشگاه اصفهان، گوشه‌ای از مراتب علمی است که تا كنون كسب كرده‌است. زمينۀ تحقيقاتي آن مرحوم، اختر فيزيك، اسپكتروسكوپي و اپتيك است. تحقيق در اختر فيزيك تجربي نياز به تجهيزات رصدي و غيره دارد و پس از ورود به وطن درگير فعاليت اجرايي شد و تنها در سال‌هاي آخر توانست يك رصدخانه آموزشي-پژوهشي در اختيار داشته باشد.

وی برای فرصت مطالعاتي در سال ۱۹۸۹، به دانشگاه کالیفرنیاي جنوبيUSC و رصدخانۀ مونت ویلسون رفت که فرصت خوبی براي انجام تحقيقات برايش فراهم شد. کار پژوهشي با برج خورشيدي ۶۰ فوتی آن رصدخانه انجام می‌گرفت و پروژه گروه دانشگاه کاليفرنياي جنوبي بر روي استفاده از خود لرزه‌نگاري و کاربرد آن در مطالعه ساختار دروني خورشيد بود.
پیکر این استاد فقید امروز سه شنبه 19 آذر 1398 در قطعه نام‌آوران آرامستان باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد.
انجمن نجوم ایران ضایعه ی درگذشت این استاد برجسته نجوم و اپتیک کشور را به جامعه نجوم و جامعه علمی دانشگاهی تسلیت می گوید و برای آن مرحوم علو درجات الهی را آرزومند است.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
منبع خبر: دانشگاه اصفهان

اشتراک گذاری:

لطفا نظر بدهید

11 + 9 =